İMBAT OSGB İŞ GÜVENLİĞİ & İŞ SAĞLIĞI HİZMETLERİ

GAZETELER

EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ

EN ÇOK OKUNANLAR

  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY

ANKET

  • Yeni Açılmış Olan Haber Sitemizi Nasıl Buldunuz?

AHISKA TÜRKLERİ “Allahverdi Piriyev Muallimi dinlerken”

Perşembe, Haz.09.2016 - 12:30
PAYLAŞ :
 |  Karakter Boyutu : A- A+





AHISKA TÜRKLERİ


 “Allahverdi Piriyev Muallimi dinlerken”


                                                                                                                  Osman BAŞ


 


                                                                                                                                                      


              Ağustos ortasının saniyeleri altın ayarlı bir günün, güneş sonrası saatlerinde sahilin akıntısına kapılmış, rüzgârca yürüyorum. Onca kalabalığı, Hazar’ın güzelliğini, yüreğimin derinliklerine saldım, ötelere akıyorum. Ötelerin ötesine... Ötelerin ötesi uykusuz geceler getirecek bana. Türk dünyasının bir noktasında toplu iğne kadar bir şeyler olsa, günlerle gecelerimi birleştirecek.


               Bakü’de, Porto fino masalarından oturduğum mahalleye giden insanlara akıyor, neler oluyor bana dediğimde sahile bakıyor gözlerim. Bilirim yapraklar savrulur kendince, şarkılar kendini ağıra


satar, türkülere ulaşmanın zorluğunu tam yaşayacakken, vadilerinden Kelkit’e uzanırsın kendince, bir Emriye nineye laf atar, bir Anağız’la sohbet koyulaşır.


               Bir sarı mevsim oturur, Bakü semalarına ağustos ortasında. Bulutlara sitem makamında


mahnılar söyler. Doludizgin terlemiş bir tenin ağırlığında, Ya Rab bu ne güzel şehir der, bu şehirde olmanın mutluluğunu yaşarken. Kapatıyorum gözlerimi. Kendimi dinlemek istiyorum. Masam çok kalabalık... Bugün aldığım doktora nedeniyle tebrikler uzadıkça uzuyor. Uzadıkça küçülüyor, terliyor, duygulanıyor, her şeyi gözlerime havale ediyorum. Dost ve arkadaşlar kutluyor, ben omuzlarıma oturan bir büyük davanın yarınlara uzanan ağırlığını hissediyorum. Biliyorum sonbahar bu şehre de gelecek. Toprakta yetişen her şeyin hasat vakti tamamdır. Ya geç kalanlar... Ya hasadı olmayanlar?...


                 Biliyor musun ağustos ortasında Bakü’de çayı yudumlarken seni aradım Hüseyin dede. Seni özledim. İstedim ki yanımda olasın. İstedim ki bugün olanları benimle beraber yaşadıktan sonra bana sahip çıkasın. Kendimi böylesine mutluluk gözyaşlarına bırakmazdım. Seksen küsur yaşın birikimleriyle sen tutardın beni. “Gözlerini kapat oğul. Kendini dinle. Yüreğini avuçlarına al. Dakikalarca kal öyle. Sonra sessizce git elini yüzünü yıka. Gözlerin açık etrafı dinle. Oturduğun


yerden kalktığında yürüyeceğin yolları incele. Yavaş oğul. Usul usul... Acele yok. Telaş yok.” kulaklarıma fısıldıyor gibisin. Hissediyorum. Duyuyorum sanki... Sen değil miydin daha lise


yıllarımda “Türkiye dışında da Türkler var .” diye saatlerce anlatan. Durmadan Kars’ta tamamladığın askerlik günlerini anlatıp dururdun. “Gün bugün oğul... Sen o dünyayı kucakladın artık. O dünyanın sevdalarını yakaladın. Bana ihtiyaç yok. Sen kardeşlerinin yanında, dostlarının masasındasın...”


Şimdi sus Hüseyin dede. Söylediklerini bilirim. Düşünürüm. Lakin yüreğimde bir şeyler oluyor. Kalbe giden bütün damarlar yoldan çıktı, tutamıyorum kendimi. Yangınlar oluştu yüreğimde, önce yanıyor, yanıyor, yanıyorum... Sonra kar yağıyor yüreğime ağustos ortasında...


              Bunca yıl sonra, kırk yaş ötesinde taşırım bunca yükü. Dört yanım toz duman olsa da, uğrunda ölmeği hiç saydığım gül vursa da... Bakü mahnılarına Anadolu ağıtları karışsa da taşırım. Bu benim dünyam. Bu benim yarınım. Ağcabedi Kaçkınlar Kampında bir Karabağ şehidinin oğlu kadar sağlam yüreğim. Deveci yamaçlarında bir koyun çobanı kadar dik başım. Guba dağlarında Ali dedenin yalnızlığa meydan okuyan yanık mahnıları kadar ses vereceğim artık.


                Ey benim çocukluğum! Kelkit’e tutkunluğum... Şu anda Hazar üç yüz metre ötede Natavan’ın Heykeli’nin yanında havuz bağlarına doğru yürüyorum. Biraz sonra havuz başında oturup, Targov’daki insan seline kapılacağım. Eczacı Sait Bey’e selam verecek, Kasetçi Emin’den yeni kasetleri öğrenecek, Star Restoranda lahmacun yiyeceğim. Biliyorum biraz sonra gün boyu yanımdan ayrılmayan Ahıska Türkleri’nin aksakalı Allahverdi Piriyev Muallimle gece boyunca yetmiş yılın tahlilini yapacağız. Ahıska Türkleri’nin destanlaşan ve bugün de devam eden sürgün hikâyesini


dinleyeceğim. Çam kokulu, ana kucağı kadar sıcak vatan toprağından sürgün edilen, Sovyetlerin dört bucağına bilinçli dağıtılan ve yok edilmek istenen insanların dramını dinleyeceğim. Pembe panjurlu villalarda yaşayan sözüm ona dünyanın efendilerinin saltanatlarındaki perdeleri aralayacağım kendimce. Renklerin karışımından oluşan tabloların karmaşıklığında nağme adamın (Adil Mirseyid) fırçasına ulaşıp Türk dünyası sevdalılarından Elçin İsgenderzade’nin yüreğine merhaba diyecek, tarihin derinliklerinden bugüne akacağım delice.


            Oturduğum masadan kalkarken lahmacunları yapan ustaya teşekkür ederek lokantadan ayrılıyorum. Hava hala sıcak… Serin vadilerin türkülerine konu olmuş Hümâ kuşum uzaklarda kaldı. Dumanlı dağların sisi, çisesi, rüzgârı terk etmiş bu şehri. Bir ceylan sekişince koşmak istiyor canım. Beynim hâlâ jimnastik yapmaya hazır değil... İçimde ne varsa dışarı ata bilsem çocukçarahatlayacağım ya da alabildiğince gözlerimi boşaltabilsem. Vücudumu alt üst eden, ne kadar su varsa gözlerden dışarı salsam eve gitmeye hazır hissedeceğim kendimi.


           (Baş,2016,Necesen Yahşısan mı,Akçağ, sayfa:60,61)


***


Artık gecenin ayak sesleri geliyor.  Sevil Piriyeva ve babası Allahverdi Piriyev muallim geçici ikamet ettiğim eve teşrif ediyorlar. Sevil Hanım’ın yaptığı çayı yudumlarken yayınlanmak üzere hazır olan Türk Dünyası ve Ata Yurdum Ahıska kitabının içeriğini dinliyorum. Her şeye hazırım. Biliyorum, gündüz bir türlü bırakamadığım gözyaşlarım sabırsızlanıyor. Sevil Hanım ayrıldıktan sonra yatağımı Allahverdi Muallim’e veriyor, kanepeye uzanıyorum. Işıkları söndürüyorum. Nefes alışverişlerimizi dinliyorum.


Gözlerim kapalı. Dinlemeye hazırım. Allahverdi muallim başlıyor.


Dokuz yaşındaydım. Türkiye’nin doğu sınırına çok yakın bir bölgede yaşıyorduk. Ahıska’da. 122


köy ve şehirleri olan bölgenin adı Ahıska. Kalabalık bir hanemiz vardı. Toprakta çalıyor, geçimimizi sağlıyorduk. Ben hayvanları otlatıyordum. Mutluyduk. Köyümüzde yaşamaktan başka kimseden bir şey istemiyorduk.


Bir gece yarısı Rus askerleri köyü sardılar ve evlerde arama tarama yaptılar. Herkesi köy ortasında toplayıp, köyü terk edeceğimizi söylediler. Evlerimizden hiçbir şey alamadan köyden ayırdılar. Sonra trene bindirdiler, nereye gittiğimizi bilmeden günlerce yol aldık. Mevsim kış idi. Demir vagonlarda soğuktan donuyorduk. Vagonda tuvalet yoktu. Küçücük vagon insan doluydu. Yaşlılar, gençler, gelinler, çocuklar vardı. İhtiyacımızı aynı vagona yapıyor, herkes sırtını dönüyordu. Sonra atam bir baltayla vagonun demirini kesip tuvalet ihtiyacı için delik açtı. Açtı ama bu sefer vagon buz tuttu. Hepimiz titremeye başladık. Vagondan soğuğa dayanamayanlar ölmeye başladılar. Askerler içeri girip ölüleri pencereden dışarı atıyorlardı. Hepimiz çok korkuyorduk.


 Saatlere sığmayan ve ifade etmeye yetersiz kalan kelimeler. Zamanın varlığından bîhaberim. Uzandığım kanepede iki büklüm yatıyorum. Bir devre mühür vuran Ahıska Türklerinin sürgün hikayesini dinliyorum. Ya da dinlediğimi sanıyorum. Günün derinliğinde, tarihin eteğinde ne kadar yaş varsa, bu akşam okuduklarımla dinlediklerimi birleştiriyor hepsini gözlerime havale ediyorum.


 Ahıska’nın aksakalı anlatıyor, ben ağlıyorum.


            Sonunda bizim aile Sibirya’ya ulaştı. Sonra Kazakistan’a geldik. Şu anda iki kızım üç oğlum Kazakistan’da yaşıyor. Ruslar bir şeyin hesabını yapmadılar. Yapamadılar. Türk’ü tanımadıkları için yaptıklarının bir tarafı daima açık kaldı.


Bizi burada yaşayacaksınız diye kış ortasında trenden attıklarında yiyecek ve giyecek olarak hiçbir şey vermediler. İstediler ki açlıktan veya soğuktan ölelim. Birçoğumuz yolda öldü. Kalanlarımızı bıraktıkları yerlerde Kazak, Türkmen, Özbek Türk kardeşlerimiz yaşıyordu. Sürgün coğrafyasının her köşesinde bize gizli gizli yemek verdiler. Elbise verdiler. Yerleşene ve düzenimizi kurana kadar yardım etiler.


Gözyaşlarımın sınırlarını ihlal ettiği anlardayım. Vakit gecenin neresindedir, ben ne zaman uyudum. Aksakalım ne kadar anlattı bilmiyorum. Uyandığımda, yatağı düzeltmiş oturuyordu. Uyandığımı görünce gülümsedi.


Geceyi hiç konuşmadık. Konuşamadık. Biliyorum ki hiç uyumadı. Uyuduysa da birkaç saat... Yetmiş altı yaşın onca yükünü bir geceye saldı. Hepsini bir geceye sığdırmak istedi. Rahatladı.


Kahvaltı için evden çıkarken koluma girip;


            Yaz oğul, bunları yaz. Bunları Türkiye’de yaşayan Türk gardaşlarımız bilsinler. dedi. Sonra gülümsedi.


Türk dünyasının parlayan yıldızı Azerbaycan’ın başkenti Bakü’de bir aksakalla yürüyorum. Oğlum, Oğuzhan’a yazdığı şiiri ve uçak bagaj kontrollerinde beni sıkıntıya sokacağından habersiz hediyeyi uzatıyor. Bir zamanlar oturduğum mahallemdeki Bakü tren garından Haçmaz’a uğurladığım aksakalın ellerinden öpüyor ve hayır duasını alıyorum. Yazacağım. Hepsini yazacağım. Hayatını anlatacağın kaseti de dinleyip yüreğini yüreğimle karıştırıp yazacağım.


Bakü’de doyamadığım taze bir güne daha başlıyorum.


Gün öğleye yol alıyor,


Ben Şehitlik Camisi’ne... 16 Ağustos 2003 / Bakü


Not: Ahıska, Gürcistan sınırları içerisinde yer alan, Türkiye sınırına 15 km. uzaklıkta olan, Dede Korkut hikâyelerinde geçen eski bir Oğuz beldesidir. (Yurdudur)


  • 28 Mayıs-4 Haziran 2016 tarihlerinde Gürcistan seyahatimde AHISKA merkez ve çevreyi görme imkânım oldu.

  • 31 Mayıs 2016 tarihinde Kazakistan’ın Çimkent ilinde Allahverdi Piriyev vefat etti. Allah rahmet eylesin. Mekânı Cennet olsun.

     


 





Bu haber 812 defa okundu.

Benzer Haberler

TAŞINIRIN AÇIK ARTIRMA İLANI

T.C.
ERBAA
İCRA DAİRESİ
2017/478 TLMT.
TAŞINIRIN AÇIK ARTIRMA İLANI

Çarşamba, Nis.18.2018 - 14:27

TAŞINMAZIN AÇIK ARTIRMA İLANI

T.C.
ERBAA
İCRA DAİRESİ
2015/150 TLMT.
TAŞINMAZIN AÇIK ARTIRMA İLANI
Satılmasına karar verilen taşınmazın cinsi, niteliği, kıymeti, adedi, önemli özellikleri :

Çarşamba, Nis.11.2018 - 10:34

TOKAT İLİ ERBAA İLÇESİ HARUN YÜKSEL 12 DERSLİKLİ İÖO YAPIM İŞİ TOKAT İL ÖZEL İDARESİ DESTEK HİZMETLERİ MÜDÜRLÜĞÜ


Tokat İli Erbaa İlçesi Harun Yüksel 12 Derslikli İÖO Yapım İşi yapım işi 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 19 uncu maddesine göre açık ihale usulü ile ihale edilecektir.  İhaleye ilişkin ayrıntılı bilgiler aşağıda yer almaktadır. 

Cumartesi, Nis.07.2018 - 11:25

ÜST YAPI YAPTIRILACAKTIR ERBAA ORMAN İŞLETME MÜDÜRLÜĞÜ

Erbaa Orman İşletme Müdürlüğü Erbaa Şefliği, Boran Şefliği ve Sancar Şefliği Orman Yollarında 12+000 Km, Üst Yapı yapım işi 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 19 uncu maddesine göre açık ihale usulü ile ihale edilecektir.  İhaleye ilişkin ayrıntılı bilgiler aşağıda yer almaktadır.

Çarşamba, Nis.04.2018 - 16:21

Erbaa Ticaret ve Sanayi odası olağan kongresini yaptı.

Erbaa Ticaret ve Sanayi odası olağan kongresini yaptı. Erbaa Ticaret ve Sanayi odası olağan kongresini yaptı.

Pazartesi, Nis.02.2018 - 12:51

Bu Yazarın Diğer Yazıları

GAZİANTEP 1.ULUSAL ŞAİRLER BULUŞMASI

Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığının düzenlediği “ Vatan, Millet, Bayrak” konulu 1. Ulusal Şairler Buluşması,  “ Şiir Dinletisi” programına katılmak üzere


Pazar, Nis.15.2018 - 13:49

ANTALYA’DA BİR KAÇ GÜN…

Ankara’dan, Antalya’ya gidiyoruz. Bulutların üzerindeyim.  Yeryüzünü görebiliyorum. Aralıklarla yağmur yağıyor. Gökyüzü alabildiğince hareketli, görüntü oldukça ilgimi çekiyor. Güneş her zaman


Çarşamba, Mar.21.2018 - 20:05

DİLEĞİ YÜREĞİN İÇİNDE…

Dileği yüreğin içine koymak, gerçekleşmesi için çaba sarf etmek, mutluluğa katkı sağlayacak ne varsa adım adım tanış olmak için planlı


Cumartesi, Mar.17.2018 - 21:59

OKURYAZAR BULUŞMASI İÇİN NİKSAR’DAYIZ…

Gönül dağlarının gülümseyen yamaçlarında tatlı bir yürüyüş, sesleniş, selam veriş, selam alış, hasrete son veriş yeniden buradayım demenin mutluğunu yaşayış


Cumartesi, Mar.10.2018 - 00:17

OKURYAZAR BULUŞMASI İÇİN NİKSAR’DAYIZ…

Gönül dağlarının gülümseyen yamaçlarında tatlı bir yürüyüş, sesleniş, selam veriş, selam alış, hasrete son veriş yeniden buradayım demenin mutluğunu yaşayış


Cumartesi, Mar.10.2018 - 00:16

KİM BİLİR...

Dertlerin derde eklendiği dakikaları zaman zaman, istesek de istemesek de aralıkla yaşıyoruz. Hayatımızı yönlendiriyor. Boğulur, yutkunuyor, ağlamaya hazır halen gelen


Cuma, Şub.02.2018 - 12:22

OKURYAZAR BULUŞMALARI İÇİN TOKAT’TAYIZ...

Tokat İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yürütülmekte olan “Okullu Okulsuz Okuyoruz, Yazıyoruz” projesi okuryazar buluşmaları kapsamında öğrencilerle, şair ve yazarlar


Cumartesi, Ara.30.2017 - 22:58

BİR EĞİTİM VE AYDINLANMA NEFERİ HAYRİ DOĞAN

İnsan hayatının çok azını başkalarıyla paylaşır. Yaşadıkları ile ilgili yazılacak, paylaşılacak, ölümsüzleştirilecek olan ayrıntılarını yayınlayanların sayısı çok azdır. Kendi ekseni


Perşembe, Ara.14.2017 - 23:56

24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ

Ben bir öğretmenim. Mesleğe sınıf öğretmeni olarak başladım. Daha on yaşında ilkokul öğrencisi iken mesleğime karar vermiş, öğretmen olacaktım. Öğretmen


Cuma, Kas.24.2017 - 12:36

TOKAT BELEDİYESİ KİTAP GÜNLERİ

31 Ekim- 08 Kasım 2017 tarihlerinde Tokat Belediyesi Kitap günleri yapılıyor. Kasım 1994 yılından Eylül 2011 yılları arasında görev yaptığım


Pazartesi, Kas.06.2017 - 23:44

Yorum Yap
Güvenlik Resmi Resmi Yenile

Yorumlar
Yorum yapılmamıştır.

Toplam (0) adet yorum eklenmiştir.
Facebook ile Yorum Yap

Haber, Haberler

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.Buradasınız: Türkiye'nin En Kapsamlı Haber Portali: ERBAA GAZETESİ - Tükiye'nin en kapsamli haber portali: http://erbaagazetesi.com/

Bu site Turkishost haber yazılım paketini kullanmaktadır.